چون خود نفس را بر ربّ ايثار كند ، باش تا روز نفس بگذرد و روز ربّ دررسد و مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ حكم خويش براند الْيَوْمَ نَنْساكُمْ كَما نَسِيتُمْ لِقاءَ يَوْمِكُمْ هذا « 1 » نى نى نفس را خوار و ذليل جانبى بايد گذاشت كه امتثال امر ربّ را كمر بندد و اهل و مال و نفس و عرض و تن و جان و اوّل و آخر ، فداى امر رب و در كار رب كنند ، و امروز كه روز ايشان است ، اظهار امر رب كنند و هيچ خود را از رب باز نگيرند و بالكليه خود را مستهلك و فانى در امر رب سازند تا چون روز رب برسد « و اليوم كلّه للّه » رب الطاف خويش از ايشان دريغ ندارد كه « من كان للّه كان اللّه له » . هان و هان ! جماعت اخوان ! كمر در اين كار استوار بنديد و مردانه درآييد تا به اوج سعادت برآييد . و اللّه المسئول لاعانتكم و السلام عليكم . * * * بسم اللّه الرّحمن الرّحيم مكتوب 24 - [ غنيمت شمردن بندهء مؤمن ] ( من عبد اللّه قطب بن محيى ) بشارت باد بندهء مؤمن را كه خداى عزّ و جلّ او را در جهان نه از آن سرگردان كرده كه او را از خود رانده و نه آنان را كه كار جهان ايشان به سامان به خود خوانده ؛ مؤمن را از آن بىسامان كرده تا دل بر هيچ ننهد و وى را در ارض مستقرّى نباشد ، چه دانسته كه عذاب او بر ارض نازل است ، اگر مؤمن را مستقرى در ارض باشد ، عذاب راه به وى برد و او را فروگيرد ! اما چون وى را در ارض مستقرّى نيست ، عذاب در جستجوى او سرگردان باشد ، نداند كه وى را از كجا باز جويد ، اى عذاب رنجه مشو از تكاپوى بازايست كه مؤمن را در اين جهان نيابى ، اگر تمام زمين به غربال ببيزى همت دل

--> ( 1 ) . سوره جاثيه ، آيه 34 « همان گونه كه ديدار امروزتان را فراموش كرديد ، امروز شما را فراموش خواهيم كرد » .